*گوشبزنگی پس از بحران؛ *
این تجربه نه تنها طبیعی است، بلکه واکنشی شناختهشده در روانشناسی ست
*چرا بعد از پایان بحران، بدن هنوز آرام نمیشود؟*
وقتی انسان *بهمدت طولانی در معرض صدای انفجار، اخبار اضطرابآور یا وضعیت ناپایدار* باشد، سیستم عصبی برای حفظ بقا «مدام روشن» میماند.
حتی اگر آتشبس باشد، بدن *بهسادگی باور نمیکند که امن شده*
*نشانههایی که ممکن است این روزها تجربه کنید
- بیدارشدن ناگهانی با کوچکترین صدا
- تپش قلب، تنش عضلانی یا لرزش
- سختی در تمرکز
- چککردن مداوم اخبار
- کابوس یا یادآوری ناخواستهی صحنههای خطر
- اضطراب و بیقراری بدون دلیل مشخص
- احساس اینکه «هر لحظه ممکن است دوباره اتفاق بیفتد»
اینها نشانهی ضعف نیستند؛ نشانهی *بدنی هستند که ۴۰ روز در حالت خطر بوده*.
