نگهداشتن دستور در ذهن کودک
*ببینید این مثال‌ها چقدر براتون آشناست*
قبل مهمونی یا کلاس:*
_برو جوراب‌هاتو بپوش، کیفت رو بردار، بیا دم در_
جوراب رو می‌پوشه، ولی یادش میره کیفش
کجاست یا کلاً یادش میره قرار بود کجا بره!
*بعد ناهار:*
_بدو برو دست‌هات رو بشور، بعد سفره رو جمع کن، بعد هم برو سراغ تکالیفت_.
بچه میره دستش رو می‌شوره، بعد به جای اینکه بیاد سفره رو جمع کنه، میره تو اتاقش که مثلاً یه چیزی برداره و کلاً یادش میره برای چی رفته بود!
وقتی مهمون میاد یا خونه‌ تکونیه:*
_برو اسباب‌بازی‌های اتاق رو بریز توی سبد،
بعدش کتاب‌هات رو بچین توی قفسه_.
بچه شروع می‌کنه به جمع کردن، ولی وسطش یه کتاب رو باز می‌کنه عکس‌هاش رو ببینه و دیگه
کار رو ادامه نمیده.
توی کارهای روزمره:*
_برو کیفت رو خالی کن، ظرف‌ تغذیه رو بیار بده به من، بعد برو لباست رو عوض کن_.
بچه کوله رو خالی می‌کنه، ولی ظرف غذا همون‌جوری توی کیف می‌مونه یا میره لباس عوض
کنه و کیف همون‌جا پخش‌وپلاست.
یا وقتی به بچه میگی:
_دفترت رو بردار، مدادت رو بیار، بعد بیا بشین سر میز._
او باید هم *دستورها رو نگه داره*،
هم *ترتیب‌شون رو فراموش نکنه*،
هم *حواسش پرت نشه*