*خب حالا چیکار کنیم؟؟؟*
1) بجای اینکه کل لیست رو یکجا بگیم، سعی
میکنیم *مرحلهبهمرحله* پیش بریم.
وقتی کارِ اول رو انجام داد، با *لبخند و لحن گرم* میگیم: *آفرین، حالا برو سراغِ مرحلهی بعد...*
یا بجای اینکه بگیم:
اتاقت رو مرتب کن، بعد تکلیفهات رو انجام بده، بعد هم بیا شام بخور
بهتره بگیم:
«اول اسباببازیهات رو جمع کن.»
بعد که انجام داد:
«حالا تکلیفهات رو شروع کن.»
اینطوری هم بچه کمتر کلافه میشه، هم شما کمتر حرص میخورید
2) از کودک بخواهید دستور رو تکرار کنه
وقتی *کودک با صدای خودش دستور را تکرار میکند* احتمال انجام درست آن بیشتر میشه
مثلاً بگویید:
«بگو الان باید چیکار کنی؟»
این یک روش ساده و مؤثر برای فعال نگه داشتن حافظه است.
۳) قبل از گفتن دستور، *مطمئن شوید کودک توجه داره*. اگه کودک درگیر بازی تلویزیون یا هیجان باشد، احتمال فراموشی بیشتره.
قبل از گفتن حرفتان:
*اسمش را صدا بزنید
تماس چشمی بگیرید
بعد دستور را بدهید
*4) روتین ثابت بسازی*
وقتی کارها همیشه *یکسان و به ترتیب* مشخص انجام شوند، کودک کمتر باید هر بار «فکر کند». مثلاً همیشه:
اول تکلیف
بعد استراحت
بعد بازی
روتین، فشار روی #حافظه_کاری را کم میکنه
