شاید بزرگترین تراژدی زندگی این باشد:
اینکه آدمی در تمام عمرش، از طرد شدن توسط دیگران بترسد...
و در همین مسیر، خودش را ترک کند.
شاید هیچکس به اندازه خود ما، ما را تنها نگذاشته باشد.
شاید هیچ خداحافظیای به تلخی خداحافظی با خویشتن نباشد.
و شاید آغاز درمان، نه پیدا کردن خود، بلکه بازگشتن به خودی باشد که سالها پیش رهایش کردهایم.
آخرین باری که برخلاف میل واقعیات زندگی کردی، کی بود؟